مهتاب با شبهای ِ تار من راه نیامد و چشمهای بارانی مرا در بغض ابر ها مدفون ساخت و در پشت ابرهای خیالم گم شد و من ِ گریز زده را تنهای ِ تنهای در میان هجوم ِ بی نشانی ها، خسته و درمانده رها کرد .      تا...             همصدا، بابارش ِ لهجه بی کلام ِ باران ؛ برپرهای سوخته ودل ِ به یغمابرده ام وشب مرده گی هاوحصاری که تاابد درآن جاوادنه خواهم ماند برای خود مرثیه سرایی کنم... ... ... !!

دیگرانی که به مثال رهگذری آمدند و هر کدام به یادگاری         

 قسمتی از بودنم را ربودند

واژه ها همه فراری شده اند     چشمهایم خیس خیس است    و قلبم خون آلود از دنیایی که هیچگاه او را نفهمید .    آه ......      ای آرزوهای بر باد رفته .      آه ......       ای خواب های بی تکرار .     شما را به خدایی می سپارم که می داند دل من هزار بار بیهوده می گرفت  تا باز هم بماند...     کینه ای در دل ندارم صاف و شفافم چون زلال آب.     اما شاید اندکی خاکستری رنگ...       خــداحــافــظ روزهــای دیـــوانــگــی...